Kontekst
Etykieta „mitologia japońska” obejmuje wczesne kroniki dworskie, tradycje chramowe, narracje buddyjskie, legendy lokalne, sztuki widowiskowe i późniejsze popularne opowieści. Kojiki, spisana w 712 roku, i Nihon Shoki, ukończona w 720, to podstawowe źródła pisane dla opowieści o kami, początkach cesarstwa i powstaniu wysp. Nie są neutralnym zapisem jednego ponadczasowego systemu ustnego: każdy tekst ma własny kontekst polityczny, literacki i rytualny, a kroniki zachowują niekiedy po kilka wersji tego samego epizodu.
Buddyzm i miejscowy kult kami oddziałują też na siebie od ponad tysiąca lat. Benzaiten na przykład ma korzenie w indyjskiej bogini Saraswati i głęboko zadomowiła się w japońskim krajobrazie religijnym. Inari pojawia się w niezwykle różnorodnych formach lokalnych, skojarzeniach i przedstawieniach. Ściana portretów Mythic Dream zestawia te postacie dla ułatwienia nawigacji, ale ich dat, wspólnot i życia rytualnego nie należy spłaszczać do jednej obsady.
Noc, sen i śmierć
Wycofanie się Amaterasu do niebiańskiej groty skalnej nadaje ciemności wymiar społeczny i rytualny: światło wraca przez zgromadzenie, rzemiosło, występ i ciekawość. Tsukuyomi wyznacza inny wątek księżycowy, a sny w japońskiej historii religijnej i literackiej mogą nieść objawienie, ostrzeżenie, tęsknotę lub poetycką niepewność. Wątki na tej stronie są wąską, nocną soczewką skierowaną na znacznie większe pole.
Pierwsze wyspy i ich cena
Cykl stworzenia i śmierć w nim zawarta: wyspy uczynione, dziecko-ogień narodzone, matka utracona w Yomi. Kojiki opowiada to w całości; Nihon Shoki zachowuje zejście do Yomi tylko jako jeden z kilku wariantów.
Słońce, księżyc, burza i świt
Troje rodzeństwa zrodzonego z oczyszczenia Izanagiego w przekazie Kojiki oraz tancerka, której występ tak rozśmieszył bogów, że słońce wyjrzało, by sprawdzić dlaczego. Fūjin i Raijin stoją osobno: kami grzmotu są w kronikach, ale znajome kształty tej pary — worek z wiatrem, krąg bębnów — pochodzą z rzeźby buddyjskich świątyń i z malowanych parawanów.
Woda, pomyślność i lokalna pobożność
Ryż, przypływ, muzyka i przetrwanie roku — spotykane przy cynobrowych bramach, w rybackich portach i w wyspiarskich chramach, gdzie od dawna trzyma się razem praktykę buddyjską i praktykę kami.
