Zarys tradycji
Nanna jest sumeryjskim bogiem księżyca, znanym również jako Suen i Sin. Jego głównym świętym miastem było Ur z rozległym zespołem świątynnym. Zmieniające się światło księżyca łączyło go z upływem dni, kalendarzem i rytmem życia religijnego.
Opowieści i ich tło
Krótkie opowieści i objaśnienia. Źródła znajdziesz poniżej.
Półksiężyc jest znanym znakiem Nanny. Dawne hymny porównują jego kształt do rogów byka, nadając księżycowi żywą postać przemierzającą ciemne niebo.
W sumeryjskiej opowieści o podróży do Nippur Nanna wypełnia łódź darami i płynie do świątyni Enlila. Przemierza drogi wodne wśród miast i uprawnej ziemi.
Po złożeniu darów Nanna prosi Enlila o pomyślność dla Ur. Wymienia to, czego potrzebuje miasto: wodę, zboże, ryby i zdrowe stada. Boska przychylność przybiera postać codziennego dostatku.
W znanych tradycjach sumeryjskich Nanna i jego żona Ningal są rodzicami Utu, boga słońca, oraz Inanny. Księżyc należy do rodziny, której członkowie wyznaczają także zmienne światła nieba.
Źródła i status redakcyjny
Źródła wykorzystane w tym wpisie:
