Zarys tradycji
W tradycjach hinduistycznych Jama wiąże się ze śmiercią i losem zmarłych. Wczesne hymny wedyjskie wspominają go jako tego, który pierwszy przetarł drogę odchodzącym; późniejsze opowieści przedstawiają go jako władcę i sędziego. Bywa też cierpliwym nauczycielem.
Opowieści i ich tło
Krótkie opowieści i objaśnienia. Źródła znajdziesz poniżej.
Hymn Rygwedy kieruje zmarłego ku Jamie i przodkom. Ukazuje drogę, którą ktoś już przebył, oraz tych, którzy odeszli wcześniej i czekają poza granicami zwykłego życia.
W Katha-upaniszadzie chłopiec Nacziketas czeka trzy noce w domu nieobecnego Jamy. Po powrocie bóg obiecuje spełnić trzy życzenia, by wynagrodzić gościowi zaniedbanie.
Nacziketas pyta, co dzieje się po śmierci. Jama najpierw proponuje mu zamiast odpowiedzi bogactwo i długie życie, ale chłopiec nie ustępuje. Rozmowa od ziemskich pokus zmierza ku poznaniu własnej istoty.
Jamę często przedstawia się na bawole, z laską lub pętlą. Pojawia się również w tradycjach buddyjskich, gdzie jego zadania i wygląd bywają inne. Te pokrewne postacie nie należą do jednej wspólnej opowieści.
Źródła i status redakcyjny
Źródła wykorzystane w tym wpisie:
