Zarys tradycji
Tlaloc jest jednym z głównych bogów deszczu w tradycjach Nahua. Wiąże się z górami, płodnością i wodą, dzięki której rosną uprawy. Oczy otoczone pierścieniami i usta z kłami wyróżniają go w sztuce Mexików. Deszcz mógł podtrzymać plony lub je zniszczyć; jego kult uznawał obie możliwości.
Opowieści i ich tło
Krótkie opowieści i objaśnienia. Źródła znajdziesz poniżej.
W Templo Mayor w Tenochtitlan sanktuarium Tlaloca stało obok sanktuarium Huitzilopochtliego. Sąsiadujące świątynie umieszczały deszcz i życie rolnicze obok opiekuńczego boga miasta oraz wymagań wojny.
Góry rozumiano jako miejsca kryjące wodę i obfitość. Związek Tlaloca z ich szczytami i wnętrzem łączy chmury deszczowe ze źródłami oraz uprawianą ziemią poniżej. Różne części krajobrazu tworzą jedną opowieść religijną.
Naczynia z twarzą Tlaloca ukazują boskie związki wody w glinie. Okrągłe obwódki otaczają oczy, a usta z kłami dopełniają rozpoznawalne rysy. Rzemieślnicy powtarzali i zmieniali te formy w wielu przedmiotach.
Opowieści i obrzędy dotyczą upragnionego deszczu, ale też gradu, burz i suszy. Tlaloc nie jest po prostu dobrotliwym ogrodnikiem. Jego moc odzwierciedla niepewną pogodę, od której zależą pożywienie i życie wspólnoty.
Źródła i status redakcyjny
Źródła wykorzystane w tym wpisie:
