Drzewo, korzenie i drogi pomiędzy
Jesion pośrodku; te trzy, które podlewają jego korzenie i które w Völuspá raczej ryją prawo w drewnie, niż przędą nić; strażnik postawiony tam, gdzie most styka się z niebem; i ośmionogi koń, który przenosi jeźdźców między światami.
Jasny bóg i przepowiedziana śmierć
Baldr śni swoją śmierć i ona przychodzi. Źródła islandzkie obwiniają Lokiego; Saxo Gramatyk, piszący po łacinie w Danii, opowiada to inaczej — jako rzecz o dwóch rywalach walczących o jedną kobietę, w ogóle bez Lokiego. Córka Lokiego zatrzymuje Baldra na dole, a dwoje innych jego dzieci czeka na ostatni dzień.
Mądrość, wojna i sale poległych
Odyn płaci za to, co wie — okiem u studni Mímira, dziewięcioma nocami wiszenia na drzewie — i bierze połowę poległych; Freyja bierze drugą połowę, do własnej sali, a nie do Valhöll. Frigg wie i nie mówi. Thor jest tym, którego poświadczają tu źródła spoza ksiąg: amulety-młoty z rzeczywistych grobów i nazwy miejscowe w całej Skandynawii.
